tak my\u015bl\u0119 o Polsce, wi\u0119c gdy, kilka lat temu, otrzyma\u0142am zaproszenie na \u015blub do W\u0142och by\u0142o dla mnie jasne, \u017ce jednym z prezent\u00f3w mo\u017ce by\u0107 mi\u00f3d (w tej, czy innej postaci). Musia\u0142am tylko wybra\u0107, czy b\u0119dzie to czysty mi\u00f3d,\u00a0czy te\u017c wybra\u0107 jaki\u015b trunek na miodzie oparty.<\/p>\n
Je\u015bli mi\u00f3d, to pojawia\u0142o si\u0119 pytanie, jaki smak by\u0142by tym, kt\u00f3rego W\u0142osi nie znaj\u0105.
\nNa naszym rynku do najpopularniejszych nale\u017c\u0105, jak wiecie, mi\u00f3d:<\/p>\n
o\u00a0kilku innych, obecnie ju\u017c obecnych na rynku, za chwil\u0119.<\/p>\n
Wielokwiatowy wykluczy\u0142am na wst\u0119pie, ale w kwestii pozosta\u0142ych konieczne by\u0142o pewne rozeznanie. Moje poszukiwania rozpocz\u0119\u0142am od miodu rzepakowego (miele di colza). Nie trafi\u0142am, bo W\u0142ochy uprawiaj\u0105 rzepak i to znacznie wi\u0119cej ni\u017c Polska (tak z 10 razy wi\u0119cej;). Skoro s\u0105 uprawy, to jest i mi\u00f3d.<\/p>\n
Je\u015bli nie kremowo-bia\u0142y rzepakowy, to mo\u017ce cudownie s\u0142omkowy w swym kolorze mi\u00f3d lipowy (miele di tiglio)? Niestety, ale z lipy wysz\u0142a lipa. Co prawda lipy rosn\u0105 w umiarkowanej strefie p\u00f3\u0142kuli p\u00f3\u0142nocnej, ale we W\u0142oszech nie wyst\u0119puj\u0105 tylko w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci P\u00f3\u0142wyspu.<\/p>\n
Miodu akacjowego (miele di acacia) nawet nie szuka\u0142am. Akacja, a w\u0142a\u015bciwie robinia, nie jest gatunkiem rodzimym, a inwazyjnym i chyba nikt, co do tego nie ma w\u0105tpliwo\u015bci. Na marginesie, inwazyjna, nie inwazyjna, nie wyobra\u017cam sobie bez niej wakacyjnych miesi\u0119cy. W ko\u0144cu „kwitn\u0105 akacje id\u0105 wakacje”;)<\/p>\n
Mi\u00f3d gryczany (miele di grano saraceno) by\u0142 moim faworytem. Ostatecznie we W\u0142oszech popularna jest kukurydza (i wytwarzana z niej polenta), ry\u017c (i risotto, pami\u0119tacie zdj\u0119cia p\u00f3l ry\u017cowych we W\u0142oszech? Ja wci\u0105\u017c nie mog\u0119 w to uwierzy\u0107, tak mocno ry\u017c z Chinami mi si\u0119 kojarzy), no i pszenica (w ko\u0144cu z czego\u015b makarony musz\u0105 powstawa\u0107), ale nie gryka. Nasze uprawy gryki lokuj\u0105 nas na 5 miejscu na \u015bwiecie (je\u015bli si\u0119 nie myl\u0119), a we W\u0142oszech popularna nie jest. Przeczucie mnie nie myli\u0142o. Co prawda mi\u00f3d gryczany mo\u017cna kupi\u0107 i we W\u0142oszech (znalaz\u0142am producenta z Marche, pobliskiej Umbrii i… tyle), ale popularny nie jest.<\/p>\n
Nie poprzesta\u0142am poszukiwa\u0144, a kolejny na mojej li\u015bcie by\u0142 mi\u00f3d spadziowy (ze spadzi iglastej – melata d’abete). Dodaj\u0119, \u017ce ze spadzi iglastej, bo taki u nas jest\/by\u0142 sprzedawany. Niestety, z mojego punktu widzenia, mi\u00f3d ten na terenach podg\u00f3rskich jest wytwarzany, cho\u0107 nie jest bardzo popularny. Na prezent, wi\u0119c si\u0119 nadawa\u0142.<\/p>\n
Ostatni na mojej li\u015bcie widnia\u0142 mi\u00f3d wrzosowy (miele di brugo, miele di erica). Oczywi\u015bcie, bo w tym momencie oczywiste to ju\u017c by\u0142o, i taki mi\u00f3d uda\u0142o mi si\u0119 wyszuka\u0107. W tym momencie uzna\u0142am, \u017ce nie t\u0119dy droga i postanowi\u0142am obdarowa\u0107 nowo\u017ce\u0144c\u00f3w miodem pitnym.<\/p>\n